Industriebanen verdwijnen door forse onderwaardering Chinese munt

Industriebanen verdwijnen door forse onderwaardering van de Chinese munt. Maar door geloof in het dogma vrijhandel grijpt de EU nauwelijks in.

Wat is er aan de hand? De Europese industrie staat de laatste jaren onder grote druk, met name door concurrentie vanuit China. Alleen al in Duitsland verdwijnen momenteel 10.000 tot 15.000 industriebanen per maand. Hoe kan de concurrentiedruk in zo’n korte tijd zo sterk zijn toegenomen? De ontwikkeling van de reële wisselkoers van de renminbi ten opzichte van de euro geeft inzicht.

Chinese producten in 5 jaar tijd 38% goedkoper dan Europese

Mijn berekening (zie de figuur) toont dat sinds 2021 de reële wisselkoers van de renminbi versus de euro met 38% is gedeprecieerd. Dat betekent in gewone taal dat Chinese industrieproducten in krap vijf jaar tijd gemiddeld 38% goedkoper zijn geworden dan Europese industrieproducten. Dat is fors. Denk je maar eens in dat je een bedrijf hebt en jouw concurrent levert ineens 38% goedkoper!

Een verklaring hiervoor is dat de producentenprijzen in China sinds 2021 gedaald zijn, terwijl Europese producentenprijzen juist stegen. Achterliggende oorzaken van de Europese inflatie zijn de coronapandemie en gestegen energieprijzen door de Oekraïnecrisis. In China waren de deflatoire effecten van de vastgoedcrisis en achterblijvende binnenlandse consumptie per saldo groter dan het inflatoire effect van de coronacrisis.

Europees handelstekort en handelsbeleid zijn onhoudbaar geworden

Stop niet met lezen, want er is meer aan de hand. Volgens de wet van internationale koopkrachtpariteiten zou in dergelijke omstandigheden de nominale wisselkoers van het sterker geworden handelsblok substantieel moeten appreciëren. Er is echter geen sprake van een nominale appreciatie van de renminbi versus de euro, maar juist van een depreciatie van 6%.

Dit roept de vraag op: als dit tegen economische wetmatigheden indruist, hoe kan dit dan? Een waarschijnlijke verklaring is dat de Chinese overheid de wisselkoers van de renminbi kunstmatig laag houdt. Aangezien de binnenlandse consumptie in China al jaren achterblijft, is export de kurk waarop de Chinese economie drijft. China wil daarom zijn exportmotor koste wat het kost draaiende houden.

Dit gaat ten koste van de Europese industrie en andere industrieën wereldwijd. Het Europese handelstekort ten opzichte van China is verdubbeld van 180 miljard euro in 2020 tot 360 miljard in 2025.

De Franse president Macron verzuchtte na zijn staatsbezoek aan China, een paar maanden geleden: “Ik heb geprobeerd uit te leggen dat het Chinese handelsoverschot onhoudbaar is en dat ze hun eigen klanten aan het vermoorden zijn.” Macron wil daarom ingrijpen, en terecht.

Mijn wisselkoersberekening is deze week gepubliceerd in een artikel in economenvakblad ESB. In mijn boek Continent van de Kwaliteit bepleit ik een fundamenteel ander handelsbeleid voor Europa. Dat verhaal is actueler dan ooit. En de steun van Europese lidstaten voor een nieuw handelsbeleid groeit, stelt Politico. Beter laat dan nooit!